ONTSTAAN

De Pauluskerk is in 1960 gebouwd. Het ontwerp is van Barend van Veen. Het prachtige raam in de ruimte van de kerkzaal werd vervaardigd door glazenier Ger van Iersel. De bouw van de kerk is gefinancierd uit het budget van ontvangen herstelbetalingen voor gelden oorlogsschade. Dit vanwege het feit dat in de Tweede Wereldoorlog het bombardement op Rotterdam de Zuiderkerk aan de Glashaven en de Westerkerk aan de Kruiskade/Lijnbaan trof. De kerk werd in gebruik genomen door de Pauluskerk-wijkgemeente van Ds. Sperna Weiland. Hij was bovendien verbonden aan de werkgroep Open Grenzen voor de arbeid van Vrijzinnig Hervormden in geheel Rotterdam. De Pauluskerk was in 1960 zowel een wijkgemeente als een categoriale gemeente. Daarnaast vond ook de Zuiderkerk-wijkgemeente onder leiding van Ds. G. Julius onderdak bij de Pauluskerk. Ds. Julius verwierf grote bekendheid met zijn jeugddiensten. Het souterrain van de kerk werd bestemd voor jongerenwerk. De stichting Areopagus trok in de jaren zestig honderden Rotterdamse jongeren. Verder ontwikkelden zich avonddiensten waar speciale gasten een rol speelden.

In 1962 werd Ds. Sperna Weiland benoemd tot hoogleraar aan de universiteit van Amsterdam. Ds. Reitsma volgde hem op. Ds. Julius ging met vervroegd pensioen. De wijkgemeente van de Zuiderkerk en de Pauluskerk werden samengevoegd. In 1982 verhuisde de wijkgemeente van de Pauluskerk naar de Laurenskerk. Vanaf 1980 ontwikkelde Ds. Hans Visser diaconale activiteiten. Hij werd in 1979 benoemd tot directeur van de stichting voor Kerkelijk Sociale Arbeid. Gedurende twee jaar werd geprobeerd om de activiteiten van de wijkgemeente van de Pauluskerk te combineren met zijn werk op het terrein van de diaconie. De wijkgemeente van de Pauluskerk stond zeer positief tegenover vernieuwing. Zij besloot in 1980 tot de oprichting van het Open Huis. Dat werd ingevuld en georganiseerd door vrijwilligers afkomstig uit de wijkgemeente van de Pauluskerk, de Laurenskerk, de Doopsgezinde, de Remonstrantse- en de Vrije Evangelische wijkgemeenten in Rotterdam Centrum. Het Open Huis wilde de kerk toegankelijker maken voor mensen van buiten de kerk. In deze benadering moest de kerk een soort herberg worden. Met andere woorden een ontmoetingsplaats waar mogelijkheid was voor een kop koffie, voor het lezen van een krant of voor het voeren van een gesprek.

De financiële situatie van de Hervormde gemeente in Rotterdam Centrum was in 1980 precair. Er bestond een plan om de Pauluskerk af te stoten en te verkopen. Het lukt de Hervormde Gemeente om de Pauluskerk te behouden. Dit dankzij de inzet van de administrerend diaken de heer van Nus. Zo werd de Pauluskerk vanaf 1980 eigendom van de diaconie. Het Open Huis kwam in deze periode goed van de grond en trok veel mensen aan, onder wie ook Molukse drugsgebruikers. Deze verzochten Ds. Visser om contact te leggen met de toenmalige Junkiebond onder leiding van Nico Adriaans. Het klikte tussen beide. het resultaat was een conferentie in de Pauluskerk over de wenselijkheid van medisch-sociale verstrekking van heroïne aan verslaafden. Deze trok zeer veel aandacht. Het werk breidde zich uit. Er kwam een Eethuis voor drugsgebruikers. Seksuele minderheidsgroepen deden een beroep op de Pauluskerk om hun belangen te behartigen. Een nachtopvang opende haar deuren in de Pauluskerk. Vluchtelingen vonden een onderdak. Dokter Harry Thuyns begon met een spreekuur voor onverzekerden in de Pauluskerk. De Pauluskerk is nog steeds in ontwikkeling en staat voortdurend op kruispunten en moet continu keuzes maken. Wij moeten ons steeds bezinnen op hetgeen wij precies willen met het kerk-zijn van de Pauluskerk in Rotterdam.